บทที่ 137 - ไม่เข้าใจ แต่ร่วมมือ

แม้วันนี้ซื่อไห่ยังไม่ได้ฝึกเขียนตัวอักษร แต่หลินจือเซี่ยก็ไม่คิดจะบังคับเขา

คิดว่าเพิ่งกินข้าวเสร็จ ให้เล่นไปก่อน รอแดดร่มลงหน่อย ไม่ร้อนมากแล้วค่อยเรียกเด็กๆ มาเรียนตัวอักษร ไม่งั้นตอนนี้ร้อนจนนั่งไม่ติด

หลังกินข้าวเที่ยง หลินจี้หมิงก็ขับรถล่อไปดูแลการซ่อมร้านใ

บทที่ 138 - ความรักพี่น้องหายไปในพริบตา

หลินอู่ฟูก้มมอง เห็นน้องสาวตอนหนึ่งหลบใต้หมวก ตอนหนึ่งยื่นมือไปจับหมวกแต่โดนผลไม้ตกใส่จนร้องจ้าแล้วรีบวิ่งหนีจากใต้ต้นพุทราป่า ทั้งสงสารทั้งขบขัน

บอกแล้วว่าอย่ายืนใต้ต้น คราวนี้โดนเข็ดเสียที ต่อไปคงจำบทเรียนได้แล้วล่ะ?

"น้อง เธอไม่เป็นไรนะ?"

หลินจือเซี่ยย

บทที่ 139 - ซื่อไห่ถูกรังแก

ขณะที่ขนมพุทราป่าตากแห้งอยู่ ไวน์องุ่นของจ้าวอวี้เจินก็ถูกเก็บในไหให้หมัก

เธอมีประสบการณ์ทำไวน์องุ่น ทั้งองุ่น เหล้าขาว และน้ำตาลมีพร้อมในบ้าน หลังจัดการเสร็จ ก็ใส่ตามสัดส่วนแล้วปิดผนึกให้หมัก

เมื่อจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ ก็ใกล้เวลาเตรียมอาหาร จ้าวอวี้เจินเริ่มยุ่งอีกค