บทที่ 135 - เฉินปู้ฟานช่างไม่เลือกจริงๆ

กลิ่นหอมของไข่ทอดลอยไปทั่วลาน

บะหมี่ใส่น้ำมันหมู ต้นหอม เกลือ และซอสถั่วเหลืองเล็กน้อยเป็นน้ำซุป เสิร์ฟพร้อมไข่ทอดสีทองและผักเขียวสด แม้เรียบง่าย แต่สำหรับครอบครัวชาวนาทั่วไป นี่เป็นอาหารหรูหราที่หาทานยาก

คนละชามบะหมี่ไข่ คนละชามเต้าหู้

ทุกคนกินไปชมไป หลัง

บทที่ 136 - ของขวัญจากพี่สาว ข้าชอบทั้งหมด

เฮ่อหวังซานคิดว่าทุกคนต่างก็เป็นเพื่อนบ้านกัน และของเล็กๆ น้อยๆ นี้ก็ไม่ได้มีต้นทุนอะไร เขาจึงไม่คิดจะรับเงินจากหลินจือเซี่ย

"ของพวกนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่าจะมีคนซื้อหรือเปล่า สานไว้ตั้งโชว์ในร้านเฉยๆ ถ้าคุณอยากได้ก็เอาไปเลย เดี๋ยวผมสานใหม่อีก"

หลินจือเซี่ยมอ

บทที่ 137 - ไม่เข้าใจ แต่ร่วมมือ

แม้วันนี้ซื่อไห่ยังไม่ได้ฝึกเขียนตัวอักษร แต่หลินจือเซี่ยก็ไม่คิดจะบังคับเขา

คิดว่าเพิ่งกินข้าวเสร็จ ให้เล่นไปก่อน รอแดดร่มลงหน่อย ไม่ร้อนมากแล้วค่อยเรียกเด็กๆ มาเรียนตัวอักษร ไม่งั้นตอนนี้ร้อนจนนั่งไม่ติด

หลังกินข้าวเที่ยง หลินจี้หมิงก็ขับรถล่อไปดูแลการซ่อมร้านใ