บทที่ 133 - มีเงินทุกอย่างก็ง่าย

จ้าวอวี้เจินมองหลินจี้หมิงอย่างจริงจัง

"สภาพเรือนเก่า เจ้ารู้ดีกว่าข้า ก่อนหน้านี้เขียนชื่อพ่อใช่ไหม?"

หลินจี้หมิงพยักหน้า

"ถูกต้อง โฉนดเรือนเก่าก่อนหน้านี้เขียนชื่อพ่อจริงๆ ตอนนี้พวกเจ้าไม่มีโฉนด คงอยู่ในมือแม่"

หลังกลับมาเขาไม่เคยถามเรื่องนี้ คิดว่าโฉนดอยู่ในมื

บทที่ 134 - เด็กๆ ทุกคนเป็นเด็กดี

ตั้งแต่ฟักไข่สองรอบเมื่อหลายเดือนก่อน เล้าไก่ค่อยๆ เต็มขึ้น ตอนนี้รวมกับแม่ไก่สองตัวเดิม หักลบตัวที่ตายระหว่างทาง เหลือ 28 ตัว

ไก่ตัวผู้ 6 ตัว ที่เหลือเป็นแม่ไก่ทั้งหมด

เลี้ยงมาสี่เดือนกว่า ไก่ตัวผู้ขันหมดแล้ว ตั้งแต่ยามอิ๋นถึงยามเหม่า หลังบ้านคึกคักมาก

ยามเหม่า

บทที่ 135 - เฉินปู้ฟานช่างไม่เลือกจริงๆ

กลิ่นหอมของไข่ทอดลอยไปทั่วลาน

บะหมี่ใส่น้ำมันหมู ต้นหอม เกลือ และซอสถั่วเหลืองเล็กน้อยเป็นน้ำซุป เสิร์ฟพร้อมไข่ทอดสีทองและผักเขียวสด แม้เรียบง่าย แต่สำหรับครอบครัวชาวนาทั่วไป นี่เป็นอาหารหรูหราที่หาทานยาก

คนละชามบะหมี่ไข่ คนละชามเต้าหู้

ทุกคนกินไปชมไป หลัง