บทที่ 117 - ช่างน่าตื่นเต้นจริงๆ

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ หลี่ซื่อจึงค่อยๆ สงบลง

"แล้วจะเป็นไร เธอก็ไม่ได้เอามาให้พวกเราอยู่ดี"

หลินสุ่ยเซิงพูดต่อ "แม่สุขภาพไม่ดีขนาดนี้ จะอยู่ได้อีกกี่ปี พี่ใหญ่ก็แยกออกไปแล้ว พอแม่จากไป ทุกอย่างก็ต้องตกเป็นของข้าที่เป็นลูกชายคนเล็ก ถ้าตอนนี้เราแยกออกไป แม่จะเสียใจ เธ

บทที่ 118 - ต้องขยันหาเงินให้มากขึ้น

"ซื้อเขาหรือ?" หลินจี้หมิงพยายามรักษาความสงบ "เขานั่นไม่เล็กนะ อย่างน้อยก็สามสี่สิบไร่ ต้องใช้เงินไม่น้อยเลย"

"แพงมากเหรอคะ?"

ที่บ้านเคยถางที่รกร้าง จือเซี่ยพอเข้าใจราคาที่ดินคร่าวๆ แต่เรื่องราคาเขานี่ยังไม่รู้เลย

เธอคิดว่า ถ้าเขาคิดราคาเท่าที่รกร้าง ไร่ละห้าร

บทที่ 119 - ไปทำอะไรที่ไม่ดีมาหรือ?

เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะที่ทุกคนในบ้านกำลังกินอาหารเช้า จ้าวซงเฉวียนและจ้าวซงเสียงมาถึง หลังจากจัดการงานให้พวกเขาแล้ว จือเซี่ยก็ถูกจ้าวซื่อเร่งให้ไปบ้านเฉินปู้ฝาน

ปกติเวลานี้มา เฉินปู้ฝานมักจะกินข้าวเช้าอยู่ในลาน แต่วันนี้ในลานไม่เห็นใคร ประตูลานก็ปิดใส่กุญแจแน่น

ไ