บทที่ 111 - ภูเขาลูกหนึ่งสูงกว่าอีกลูก

ตอนที่พ่อลูกสองคนเดินจากถนนใหม่มาถึงถนนเก่า ยังไม่เห็นเฉินปู้ฝาน แต่กลับพบกับพวกพี่น้องที่เขาเคยพาไปกินซาลาเปาและเต้าหู้ทอด เฉินปู้ฝานเคยบอกพวกเขาต่อหน้าว่าหลินจือเซี่ยเป็นน้องสาวร่วมหมู่บ้านของเขา ขอให้ช่วยดูแลด้วย พวกเขาจึงจำหลินจือเซี่ยได้ และทักทายเธอ

หล

บทที่ 112 - สอนจนเกิดความโกรธ

เมื่อเห็นพ่อร่างใหญ่โตทำตัวเหมือนหลานต่อหน้าแม่ หลินจือเซี่ยคิดว่าคงพึ่งพ่อไม่ได้แล้ว จึงพยายามอ้อนวอนจ้าวอวี้เจินต่อ

"แม่ วัวไม่ได้ใช้ขนของอย่างเดียวนะ ที่นาบ้านเราก็ใช้ได้ไม่ใช่เหรอ? ตอนหน้าเก็บเกี่ยว ยังให้บ้านลุงยืมใช้ได้ด้วย แล้ววัวหนึ่งตัวก็ไม่ได้อยู่แค่สามสี่ป

บทที่ 113 - บ้านนี้ขาดน้องสาวไม่ได้แล้ว

หลังอาหารเย็น ทุกคนในบ้านล้างหน้าแล้วแยกย้ายกลับห้อง เด็กๆ หลับไปพร้อมกับเสียงกบร้องและเสียงจักจั่น

หลินจี้หมิงและจ้าวอวี้เจินอาศัยความอึกทึกของค่ำคืนขยันทำการ ความรักของสามีภรรยายิ่งแนบแน่นขึ้นในการหลอมรวมจิตวิญญาณครั้งแล้วครั้งเล่า

วันรุ่งขึ้นหลังจากเก็บ