บทที่7

หลังทานมื้อเย็นกับอันอี่เจ๋อเสร็จเรียบร้อยแล้ว ซูเจี๋ยนก็หดตัวกลับเข้าห้อง เปิดคอมดูอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่ครู่ใหญ่ ไม่มีสิ่งไหนดึงดูดความสนใจได้เลยแม้แต่น้อย ดังนั้นจึงได้แต่ควานหาเสื้อผ้าเพื่อไปอาบน้ำ

ตู้เสื้อผ้าของสาวน้อยซูเจี๋ยนก็ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเช่นเดียวกับคอมพิวเตอร์ อย่างไรก

บทที่8

วันถัดมาเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์พอดี

เพราะเมื่อคืนก่อนเข้านอนแต่หัวค่ำ ซูเจี๋ยนจึงตื่นเช้ากว่าที่เคย แต่พอออกมาจากห้อง ก็พบว่าอันอี่เจ๋อไม่ได้อยู่ในบ้านแล้ว

หรือว่าเจ้าคนผู้นี้ออกไปที่ทำงานแต่เช้าตรู่เพื่อเข้างานก่อนเวลาไปแล้ว?

ซูเจี๋ยนเพิ่งจะครุ่นคิดสงสัย จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงประตูเปิดออก จากนั

บทที่9

การนอนกลางวันแล้วตื่นขึ้นมานั้นให้ความรู้สึกสดชื่นอย่างมาก ซูเจี๋ยนมองดูหน้าจอโทรศัพท์ พบว่าเลยเวลาสี่โมงเย็นไปแล้ว

พอซูเจี๋ยนมาถึงห้องนั่งเล่น ก็เห็นอันอี่เจ๋อยืนอยู่ริมระเบียงด้านข้าง ดูเหมือนเพิ่งจะคุยโทรศัพท์เสร็จ

ซูเจี๋ยนทรุดกายลงนั่งบนโซฟา ยกขาข้างที่เจ็บขึ้นวางไว้บนโต๊ะเล็กตรงหน้า จ