บทที่ 89

ประธานมู่ยังเรียกผมว่าเปียวเม่ยเลยนะ

�ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องทางฝั่งแม่) เลยนะ

ระหว่างทางกลับเข้าไปในเขตเมือง ถังซินก็คุยกับผู้ช่วยจางจึงได้รู้ว่าสองสามวันก่อนหน้านี้เขาได้รับคำสั่งจากมู่เฉินหย่วนให้ซื้อโรงงานแห่งหนึ่งเอาไว้เลยเพื่อที่จะให้ชาวบ้านได้ปักหลักอยู่ที่นั่น

ถังซินถาม

บทที่ 90

แฟนเก่ารวยมาก

ห้องกั้นมีขนาดใหญ่มาก แต่ทั้งสองคนเกือบแนบชิดกันจนหายใจรดกันไปมา

ถังซินยังคงมึนงงอยู่ ใจเต้นตึกตักตึกตักตลอด มู่เฉินหย่วนเปิดฝักบัวเพื่อทำให้คนอื่นรู้ว่าห้องนี้มีคนอยู่ ด้านบนมันขยับไม่ได้ ฝักบัวเลยทำให้ถังซินเปียกโชกไปทั้งตัว

ถังซิน “...”

เช็ดน้ำที่อยู

บทที่ 91

ฉันแนะนำน้องชายของฉันให้แกรู้จักเอาไหมล่ะ

สิบชั่วโมงผ่านไป เครื่องบินก็มาถึงสนามบินหนานเฉิง

ถังซินเดินลากกระเป๋าเดินทางตามมู่เฉินหย่วนออกไป พอถึงประตูทางออก ก็มีคนคนหนึ่งเข้ามาต้อนรับ

“ท่านประธานมู่ คุณถัง” หญิงสาวอายุราวๆยี่สิบสี่ยี่สิบห้าปี สวมชุดสูทสีเทาเข้มทั้งตัว ผมมั