บทที่ 87 แน่นอนอยู่แล้ว ก็เราเป็นสามีภรรยากันนี่

เดิมทีมู่เฉินหย่วนขับรถเอาบะหมี่กลับมาเยอะมากชาวบ้านดีใจกันมาก พอเห็นยางรถบรรทุกรั่วก็เลยให้ถังซินกับมู่เฉินหย่วนทั้งสองคนอยู่ที่นี่ต่ออีกสองสามวัน

ถังซินแกล้งปฏิเสธไปสองประโยคแล้วก็ตอบรับไป

ตกเย็นมู่เฉินหย่วนกับพวกหัวหน้าหมู่บ้านสองสาม

บทที่ 88 คุณไม่อยากเป็นน้องเขยของประธานมู่เหรอ

ถังซินส่งขวดแก้วให้มู่เฉินหย่วน แล้วเดินไปหาหัวหน้าหมู่บ้าน “หัวหน้าหมู่บ้านคะ ฉันอยากคุยกับคุณค่ะ”

หัวหน้าหมู่บ้านมองเธอแว๊บหนึ่ง

แล้วดูเหมือนว่าหัวหน้าหมู่บ้านจะเข้าใจอะไร เขาหันตัวเดินไปที่ลานบ้าน ถังซินก็เดินตามเขาไป

หลังจากที่เ

บทที่ 89 ประธานมู่ยังเรียกผมว่าเปียวเม่ยเลยนะ

�ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องทางฝั่งแม่) เลยนะ

ระหว่างทางกลับเข้าไปในเขตเมือง ถังซินก็คุยกับผู้ช่วยจางจึงได้รู้ว่าสองสามวันก่อนหน้านี้เขาได้รับคำสั่งจากมู่เฉินหย่วนให้ซื้อโรงงานแห่งหนึ่งเอาไว้เลยเพื่อที่จะให้ชาวบ้านได้ปักหลักอยู่ที่นั่น

ถังซินถาม “ซ