บทที่ 77 ที่รักอันเป็นแก้วตาดวงใจ

ทันใดนั้น ประตูห้องก็ได้ถูกเคาะส่งเสียงดังออกมา ทำให้ถังซินตกใจมาก คิดในใจว่าคนข้างหน้าคงไม่ปกติ มีกริ่งประตูให้กดแต่กลับไม่กด

จู่ซือซือที่สวมชุดกระโปรงพู่ระย้าสีแดงทั้งตัวได้พุ่งเข้ามาอย่างเดือดดาล ถังซินคิดว่าถ้าเป็นคนอื่นเคาะคงผิดปกติแน่ๆ แต่ถ้าเป็นจู่ซื

บทที่78 คุณจำผิดแล้ว เมื่อวานคือวันพุธ

กวนชิงเฟิงก้มหน้าลงมามองเธอ “อ้อ คุณจู่ก็อยู่หรอ”

จู่ซือซือกระทืบเท้าด้วยความโกรธ

“เดี๋ยวฉันถือของเข้าไปเอง” ผู้ช่วยจางนำเอาของที่อยู่ในมือของกวนชิงเฟิงมา เขาคาดหวังเป็นอย่างมากที่จะให้กวนชิงเฟิงเอาตัวจู่ซือซือออกไป “นายไปส่งคุณจู่ไปพักผ่อนเถอะ”

บทที่ 79 ถังซินเป็นคนทำตั้งแต่เริ่มจนเสร็จ

หลังจากปิดประตูกระจกตรงระเบียงแล้ว ถังซินถึงจะรับโทรศัพท์ “กวนหลิงเอ๋อ เธอเป็นอะไรอีกแล้ว!”

“ไอ๊หยา ก็ฉันคิดถึงพี่หน่ะสิ” กวนหลิงเอ๋อพูดหัวเราะ “ฉันถ่ายละครเสร็จก็รีบโทรศัพท์หาพี่ พี่ เดี๋ยวตอนเย็นฉันจะไปกินข้าวกับพี่”

“ตอนนี้ฉันไม่ได้อยู่ในป