บทที่ 72 ลุง ให้ฉันคลำดูหน่อย

หลังจากที่คุยโทรศัพท์เสร็จ มู่เฉินหย่วนไม่ได้หันกลับไปมองเพราะยังไงถังซินก็เป็นผู้หญิงคนนึง เขาจึงคิดว่าเรียกพนักงานหญิงขึ้นมาช่วยเธอน่าจะเป็นการดีกว่า

แต่แค่เพียงเขาก้าวเดินไปไม่ถึงสองก้าว ชายเสื้อของเสื้อเชิ้ตก็ถูกดึงไว้อย่างแรง

“ลุง” ถังซินไม่รู้ว่าตน

บทที่73 พี่รอง เป็นเพราะผู้หญิงใช่หรือไม่

“ประธานมู่พูดแบบนี้ก็ดี” หลินเฉินจี๋พูดหัวเราะออกมา “แต่ว่านิ้วมืออันนี้ถ้าทิ้งไว้ที่ผมก็คงไม่มีประโยชน์อะไร ผมจะให้คนส่งไปให้ประธานมู่ก็แล้วกัน”

“ให้ลูกน้องของคุณปล่อยคนของผม” มู่เฉินหย่วนพูดออกมาด้วยความเย็นชา หลินเฉินจี๋จะทำอะไรคุณหนูสี่มู่เขาไม่

บทที่74 ประธานมู่รอยลิปสติกสีเเดงบนหน้าเป็นของใครหรือ

ในอีกที่หนึ่ง กวนชิงเฟิงก็ได้มัดจู่ซือซือไว้กับรถเพื่อพาเธอกลับมาโรงแรม

จู่ซือซือไม่มีความสวยสดงดงามเหมือนแต่ก่อน ตอนนี้มีแต่ความน่าเวทนาสงสาร กระโปรงลายตารางที่อยู่บนตัวนั้นขาดลุ่ย บนข้อมือและข้อเท้ามีแต่รอยมัดของเชือก

ก่อนหน้านี