บทที่ 70 คุณหนูจู่ โกรธจนควันออกหู

คืนนี้เป็นคืนที่ถังซินได้นอนหลับอย่างสบายใจที่สุดในห้องของเธอ นับตั้งแต่วันที่ถูกลอบสังหารเธอต้องนอนอยู่ห้องเดียวกับมู่เฉินหย่วน เธอไม่กล้าส่งเสียงดังและต้องคอยเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่ตลอด

เธอผล็อยหลับไปก่อนจะตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นตอนแปดโมงสามสิบนาทีในตอนเช้า

บทที่71 ใกล้จะค้ำไว้ไม่ได้แล้ว

ข้างกายมีผู้หญิงที่ก่อความวุ่นวายอยู่ตรงนี้ ช่างโชคร้ายเสียจริง

“นี่! สีหน้าท่าทางแบบนี้หมายความว่ายังไง” เมื่อจู่ซือซือเห็นถังซินเบะปากโดยมีลักษณะท่าทางล้อเลียน เธอจึงโมโหแล้วพูดขึ้นว่า “เธอด่าฉันอยู่ในใจใช่มั้ย”

“ใช่มั้ย”

“ไม่ใช่”

“ฉันไม่เ

บทที่ 72 ลุง ให้ฉันคลำดูหน่อย

หลังจากที่คุยโทรศัพท์เสร็จ มู่เฉินหย่วนไม่ได้หันกลับไปมองเพราะยังไงถังซินก็เป็นผู้หญิงคนนึง เขาจึงคิดว่าเรียกพนักงานหญิงขึ้นมาช่วยเธอน่าจะเป็นการดีกว่า

แต่แค่เพียงเขาก้าวเดินไปไม่ถึงสองก้าว ชายเสื้อของเสื้อเชิ้ตก็ถูกดึงไว้อย่างแรง

“ลุง” ถังซินไม่รู้ว่าตน