บทที่571 แต่ผมไม่มีอะไรเลยเหลือแค่แสงนั่น

เขาจ้องมองโมมอยอิ้ที่คุยกับถังซิน ท่าทางอ่อนโยนทำให้เขาคิดถึงความผูกพันมาก แต่เขาคิดถึงที่โต๊ะอาหารครั้งนั้นอีกครั้ง ท่าทางก้าวร้าวบังคับคนของหล่อน สายตานั่นก็มองไปนอกหน้าต่าง มือข้างกายก็กำแน่น

เขารู้ว่าโมมอยอิ้ไม่ยอมรับตัวเอง ท่าทางอบอุ่นนี้เพราะว

บทที่572 รำคาญผู้ชายคนนี้สุดๆ จะใส่ใจอะไรขนาดนั้น

หลินเฉิงจี๋ถอยหลังไปสองก้าว ดวงตาที่อ่อนโยนในตอนนี้กลับคมกริบจ้องไปที่จ้าวอี้ซีน“คุณจ้าว ไม่ว่าคุณจะได้ยินข่าวไร้สาระมากมายแค่ไหน จำไว้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหนและทำงานให้ใคร”

“ไม่ควรพูดและอย่าพูดมั่วซั่ว”เขาจับแว่น น้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยค

บทที่573 ถ้าเขาตาย ฉันจะบูชาเขาอย่างดี

ได้ยินดังนั้นถังซินก็ดูผิดหวัง หล่อนก้มลงมองส้มในมือไม่พูดอะไรออกมา

หล่อนรู้ว่ามู่เฉินหย่วนพูดแบบนี้เพื่อปลอบหล่อน

มู่เฉินหย่วนมองจากกระจกมองหลังก็ขมวดคิ้ว ไม่อยากให้อารมณ์ของถังซินดาวน์ลง พอจะเปิดปากพูดโทรศัพท์ที่อยู่ข้างๆก็ดังขึ้นมา

เขาขั