บทที่ 561

บทที่561 ผมไม่เคยไม่ใส่ใจหล่อน

มู่เฉินหย่วนโทษตัวเองและก็เจ็บปวด ทำได้แค่ปลอบโยนหล่อน“เพราะผมมาช้าเอง คุณจะว่าผมยังไงก็ได้ คุณถูกยิงที่ขา ผมจะพาคุณไปหาจิ่งเหนียนตอนนี้”

ถังซินท้องอยู่และก็บาดเจ็บ มู่เฉินหย่วนไม่กล้าชักช้า อุ้มหล่อนแล้วรีบออกไป

ถังซินคล้องคอเขา เพราะความเจ็บ

บทที่ 562

บทที่562 ลูกเป็นของคุณ หล่อนไม่จำเป็นต้องเป็นของคุณ

หลินเฉิงจี๋ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจหน่อยๆ พอหายลังเลก็จับมือกับเขา“ลูกเป็นของคุณ หล่อนไม่จำเป็นต้องเป็นของคุณ ผมดูแลหล่อนน่ะสมควรแล้ว”

มู่เฉินหย่วนตอบรับ“พูดขนาดนี้ แต่ว่าคุณอย่าคิดสิ่งที่ไม่มีประโยชน์พวกนั้นเลย”

“มีคำที่บอกว่

บทที่ 563

บทที่563 เรียกสามี เรียกพี่สอง เลือกมาอย่างนึง

มู่เฉินหย่วนกลับไม่อ้อมค้อมกับฉางผิง พูดตรงๆไปว่า：“ฉางผิง ลุงสองรู้ว่าหนูยังเด็ก แต่ว่ามีบางเรื่องไม่ดีบางอย่างที่หนูต้องรู้และต้องใจเย็น ได้ไหม？”

ใบหน้าเล็กๆของฉางผิงเคร่งเครียดและกังวล“พ่อแม่ผมเกิดเรื่องจริงเหรอ？”

มู่เฉินหย่ว