บทที่566 ฝันไปเถอะ ดอกฟ้ากับหมาวัด

หล่อนรีบเอาทิชชู่มาเช็ดแล้วพูดกับจู่ซือซืออย่างตะกุกตะกัก：“เธอ เธอให้เขามานอนด้วย？”

“เปล่า！ไม่ใช่！”จู่ซือซือตอบด้วยท่าทางโกรธๆ“ฉันกลัวความมืดเลยให้เขามาคุ้มกันตอนนอน เด็กบ้าอย่าพูดซี้ซั้ว！”

พูดไปจู่ซือซือก็หยิกหูฉางผิง

ฉางผิงเลยร้องบ่นออกอย่างน

บทที่567 นายกอดฉันแน่นๆ อย่าปล่อยมือ

ลมหายใจอุ่นๆรดลงที่แก้มทำให้จู่ซือซือรู้สึกคัน ใจเต้นแรงขึ้น

หล่อนถอยไป ขาชนโซฟาแล้วลมลงที่โซฟา

ชายหนุ่มตามหล่อนจนแนบชิดร่างหล่อนแน่น“คุณถอยไป ถอยออก อย่าใกล้ฉันขนาดนี้……”

กวนชิงเฟิงเลื่อนนิ้วเอาผมไปทัดหูหล่อน ริมฝีปากบางเกือบจะแนบไปที่แก้มหล

บทที่568 อย่าคิดว่าให้ยาผม ผมก็จะยอมให้คุณ

ทั้งสามนั่งลงไปจากนั้นซ่าวซิวหรงก็หยิบกาน้ำมาเทชาให้ทั้งสองพร้อมกับพูด“ท่านจู่ตอบรับที่จะช่วยแล้วแต่ว่าเขาไม่ต้องการเงิน ต้องการอย่างอื่น”

มู่เฉินหย่วนถาม“เขาต้องการอะไร？”

ซ่าวซิวหรงยักไหล่“คุณก็รู้ว่าเขาอายุมากแล้ว ไม่ชอบต่อสู้ เงินทอง ชอบดื