บทที่561 ผมไม่เคยไม่ใส่ใจหล่อน

มู่เฉินหย่วนโทษตัวเองและก็เจ็บปวด ทำได้แค่ปลอบโยนหล่อน“เพราะผมมาช้าเอง คุณจะว่าผมยังไงก็ได้ คุณถูกยิงที่ขา ผมจะพาคุณไปหาจิ่งเหนียนตอนนี้”

ถังซินท้องอยู่และก็บาดเจ็บ มู่เฉินหย่วนไม่กล้าชักช้า อุ้มหล่อนแล้วรีบออกไป

ถังซินคล้องคอเขา เพราะความเจ็บปวดที่ขาแพร

บทที่562 ลูกเป็นของคุณ หล่อนไม่จำเป็นต้องเป็นของคุณ

หลินเฉิงจี๋ขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจหน่อยๆ พอหายลังเลก็จับมือกับเขา“ลูกเป็นของคุณ หล่อนไม่จำเป็นต้องเป็นของคุณ ผมดูแลหล่อนน่ะสมควรแล้ว”

มู่เฉินหย่วนตอบรับ“พูดขนาดนี้ แต่ว่าคุณอย่าคิดสิ่งที่ไม่มีประโยชน์พวกนั้นเลย”

“มีคำที่บอกว่า‘คิดสิ่งใด

บทที่563 เรียกสามี เรียกพี่สอง เลือกมาอย่างนึง

มู่เฉินหย่วนกลับไม่อ้อมค้อมกับฉางผิง พูดตรงๆไปว่า：“ฉางผิง ลุงสองรู้ว่าหนูยังเด็ก แต่ว่ามีบางเรื่องไม่ดีบางอย่างที่หนูต้องรู้และต้องใจเย็น ได้ไหม？”

ใบหน้าเล็กๆของฉางผิงเคร่งเครียดและกังวล“พ่อแม่ผมเกิดเรื่องจริงเหรอ？”

มู่เฉินหย่วนพยักหน้า“เ