บทที่ 524

ลำเอียงอย่างเปิดเผย

“นาย นายยืนทำอะไรอยู่ที่ประตู？” ถังซินกลัวว่าเด็กน้อยจะได้ยินเรื่องที่คุยกับมู่เฉินหย่วนแล้ว ตกใจ ใจหายใจคว่ำ “นายได้ยินอะไรไปบ้าง？”

ฉางผิงหัวเราะเหอะๆ “ได้ยินน้าทะเลาะกับอารอง บอกว่าอารองน่ารำคาญ”

“แค่นี้？”

“หรือว่าน้าลงไม้ลงมือตีอารองด้วยเหรอ？”

บทที่ 525

จะให้พูดว่าลืม แล้วลืมได้เลยได้ยังไง

เธออยู่ดีๆก็นึกถึงครั้งก่อนตอนที่อยู่บ้านเขา ตอนเช้าเขาทำบะหมี่หมูเส้นชามหนึ่ง ถึงแม้จะเค็ม แต่เธอก็ทานจนหมดชาม

รวมถึงบะหมี่เนื้อวันนี้ด้วย

เห็นอยู่ว่าฝีมือการทำอาหารของผู้ชายไม่ค่อยดี ทำไม่อร่อย เธอก็ยังไม่รังเกียจ

เธอยังมีความรู

บทที่ 526

อยากจะปกป้องพวกเขาให้ดีที่สุด

“จู่ซือซือ เธออยากโดนตีใช่ไหม？” มู่เฉินหย่วนยกมือขึ้น ท่าทางเหมือนจะตีเธอ

จู่ซือซือร้องขึ้น พลางวิ่งไปทางกวนชิงเฟิง แถมยังตีเขา “ต้องโทษนายคนเดียว！นี่เป็นบ้านของฉัน ดึกขนาดนี้ทำไมยังเปิดประตูให้พี่เฉินเข้ามา นายไม่กลัวว่าเขาจะคิดอะไรไม่ดีกับฉันเหรอ！