บทที่ 522

ใจอ่อนแล้ว

เขาเอาถังซินเป็นของเปาะบางอย่างนึงที่อยากปกป้องหล่อน ให้หล่อนอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง แต่ไม่เคยคิดว่าทำอะไรก็จะบอกหล่อน หรือทั้งสองต้องรับผิดชอบร่วมกัน

หลินเฉิงจี๋เอามือกุมหน้าผากแล้วหัวเราะเยาะตัวเอง“ผิดขึ้นตอน ผิดไปหมด ที่แท้ผมก็แพ้ตรงนี้”

ถ้าเวลาย้อนหลังได้ กลั

บทที่ 523

คุณมันน่ารำคาญ

ถังซินจ้องเขา“ดึกแล้วอย่าให้ป้าต้องตี กินเสร็จก็ไปนอน！”

“ป้าจะเร่งผมทำไม อยากอยู่กับลุงหลินสองต่อสอง？”ฉางผิงหันมาถาม“พอลุงสองแย่งป้ามา พูดอะไรกับป้าก็ยังไม่คืนดีกันอีกเหรอ？”

ตอนที่ทั้งสองพูดกันอยู่นั้น ประตูห้องครัวก็ถูกเปิดออก

“ผมเห็นว่าเครื่องปรุงใน

บทที่ 524

ลำเอียงอย่างเปิดเผย

“นาย นายยืนทำอะไรอยู่ที่ประตู？” ถังซินกลัวว่าเด็กน้อยจะได้ยินเรื่องที่คุยกับมู่เฉินหย่วนแล้ว ตกใจ ใจหายใจคว่ำ “นายได้ยินอะไรไปบ้าง？”

ฉางผิงหัวเราะเหอะๆ “ได้ยินน้าทะเลาะกับอารอง บอกว่าอารองน่ารำคาญ”

“แค่นี้？”

“หรือว่าน้าลงไม้ลงมือตีอารองด้วยเหรอ？”