บทที่ 524 ลำเอียงอย่างเปิดเผย

“นาย นายยืนทำอะไรอยู่ที่ประตู？” ถังซินกลัวว่าเด็กน้อยจะได้ยินเรื่องที่คุยกับมู่เฉินหย่วนแล้ว ตกใจ ใจหายใจคว่ำ “นายได้ยินอะไรไปบ้าง？”

ฉางผิงหัวเราะเหอะๆ “ได้ยินน้าทะเลาะกับอารอง บอกว่าอารองน่ารำคาญ”

“แค่นี้？”

“หรือว่าน้าลงไม้ลงมือตีอารองด้วยเหรอ？” ด

บทที่ 525 จะให้พูดว่าลืม แล้วลืมได้เลยได้ยังไง

เธออยู่ดีๆก็นึกถึงครั้งก่อนตอนที่อยู่บ้านเขา ตอนเช้าเขาทำบะหมี่หมูเส้นชามหนึ่ง ถึงแม้จะเค็ม แต่เธอก็ทานจนหมดชาม

รวมถึงบะหมี่เนื้อวันนี้ด้วย

เห็นอยู่ว่าฝีมือการทำอาหารของผู้ชายไม่ค่อยดี ทำไม่อร่อย เธอก็ยังไม่รังเกียจ

เธอยังมีความรู้ส

บทที่ 526 อยากจะปกป้องพวกเขาให้ดีที่สุด

“จู่ซือซือ เธออยากโดนตีใช่ไหม？” มู่เฉินหย่วนยกมือขึ้น ท่าทางเหมือนจะตีเธอ

จู่ซือซือร้องขึ้น พลางวิ่งไปทางกวนชิงเฟิง แถมยังตีเขา “ต้องโทษนายคนเดียว！นี่เป็นบ้านของฉัน ดึกขนาดนี้ทำไมยังเปิดประตูให้พี่เฉินเข้ามา นายไม่กลัวว่าเขาจะคิดอะไรไม่ดีกับฉันเหรอ！”