บทที่500 ฉันมองไม่เห็น

“เฮ้ เฮ้ ทำอะไรน่ะ！”

เห็นผู้ชายสองสามคนจะพาผู้หญิงขึ้นรถไป จ๋องซึงเดินไวขึ้นไปขวางพวกเขา

มีชายต่างชาติมองเขาอย่างเหยียดๆ“อย่ามายุ่ง！ที่นี่ อย่ายุ่งเรื่องของคนอื่นดีที่สุด”

จ๋องซึงระงับความโกรธไว้ ไม่สนใจเขา เอาเงินในประเป๋าทั้งหมดออกมา

เงินดอลล่าห์หน

บทที่501 คุณไม่กลัวว่าผมเป็นคนแลว

“……”

จ๋องซึงนึกว่าหล่อนล้อเล่น เลยเอามือโบกไปมาที่หน้าหล่อนอีกครั้งและทำเป็นจะตีหล่อน

กำปั้นเข้าไปที่หน้าของหญิงสาว ตาของหล่อนก็ยังไม่กระพริบ

พอแน่ใจว่าหล่อนไม่ได้หลอก จ๋องซึงจึงไปเรียกหมอ

หลี่ซูเจ๋ได้ยินเสียงปิดประตูแล้วรอบๆก็เงียบลง ทำให

บทที่502 นายมีแฟน

จ๋องซึงเอาข้อมูลหล่อนส่งให้ตัวกลางและบอกชื่อหล่อน“คุณเรียกผมว่าจ๋องซึงก็พอ ตอนนี้คุณพักอยู่นี่ เดี๋ยวผมซื้อโทรศัพท์ให้ แล้วจ้างคนรับใช้มาให้”

“ขอบคุณค่ะ”หลี่ซูเจ๋ขอบคุณ“ถ้าต้องการให้ช่วยอะไรก็บอก ฉันจะให้ความร่วมมือ คุณมีน้ำใจแบบนี้ทำไมหาแฟนไม่ได้ล่ะ？”

จ๋องซึงถอนหาย