บทที่492 ทำไมหล่อนต้องโชคดีขนาดนั้นด้วย

จู่ซือซือตอบรับไป：“พี่ถังซิน ฉันไปกับพี่เอง”

ทั้งสองออกจากโรงพยาบาลด้วยกัน

พวกหล่อนเดินออกไป ด้านหลังเสาของห้องโถงก็มีผู้หญิงสองคน

ผู้หญิงแต่งหน้าเข้มหนึ่งในนั้น กลับปกปิดรอยแผลเป็นกากบาทที่สามารถมองเห็นได้ภายใต้ใบหน้านั้น ที่ขามีปัญหาจึง

บทที่493 พูดมาก

คนรับใช้ผู้หญิงเห็นว่าถังซินจะพาออกไป ก็อยากเข้ามาแย่ง

คนเดียวไม่มีทางสู้สามคนได้ สุดท้ายก็ถูกจู่ซือซือมัดไว้ที่ห้องรับแขก

พอออกมาจากวัง ถังซินก็ขับรถไปสนามบินแล้วพูดกับซือซือ：“ซือซือ เธอรู้จักคนเยอะ ติดต่อกับคนที่สนามบิน เหมาลำพาสาวสวยไปต่างประเทศ”

“ไปต่างประเทศ

บทที่494 ผอมมาก ไม่มีเนื้อเลย

“……”

จู่ซือซือเห็นว่าเขายังต่อล้อต่อเถียงอยู่ก็รำคาญ จึงไล่ให้เขารีบไป

ตอนออกไป แขนยาวๆของอาสุ่ยยื่นไปจับจู่ซือซือโดยไม่ทันตั้งเนื้อตั้งตัว ลูบไล้ไปที่เอวของหล่อนพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น“ผอมมาก ไม่มีเนื้อเลย”

จนชายคนนั้นออกไป จู่ซือซือยังยืนนิ่งอยู่ตรงน