บทที่ 460

บทที่460เธอไม่กลัวเหรอ

“ฉันยังไม่เคยเห็นมะม่วงที่กินกับพริกมาก่อนไม่ใช่คลุกแล้วเป็นสีดำใช่ไหมคะ”

เว่ยเว่ยกรอกตามองบน“นี่เป็นของทานเล่นที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเราที่นี่มีอีกกี่คนที่ไม่ได้กินมัน”

ถังซินเอาส้อมจิ้มมะม่วงดิบชิ้นหนึ่งจุ่มกับพริกมาลองทานดู

รสชาติอร่อยมากจริงๆ

บทที่ 461

แค่มีเขาอยู่ก็รู้สึกปลอดภัยแล้ว

มู่เฉินหย่วนรู้สึกเจ็บปวดในใจ รีบเดินตรงไปที่เตียง

ยื่นมือไปเปิดผ้าห่มออก เวลาเดียวกันก็เอามือข้างที่ถือโทรศัพท์มือถือเอียงลง กลัวว่าแสงจะไปแทงตาเธอ

พอเปิดผ้าห่มออกเขาก็เห็นถังซินขดตัวสั่นอยู่ข้างใน เอาหัวมุดกับหมอน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าหวาดกลั

บทที่ 462

เขารู้ว่าเธอท้องอยู่แล้ว

เธอเปิดตาเบาๆ มองไปทางเสียงก็พบว่ามีคนเคาะประตูห้องนอนอยู่

ที่อุดหูไม่รู้ว่าหลุดไปตอนไหน ดังนั้นจึงได้ยินมันชัดเจน

“ ใครคะ ” ถังซินตะโกนถามและก็ลงจากเตียงใส่รองเท้าไปด้วย

เธอเหมือนจะคิดอะไรออก มองอีกฝั่งของเตียง ว่างเปล่า ก็ไม่รู้ว่ามู่เฉินห