บทที่455ไม่ใช่ของคุณมู่เหรอคะ

ในใจถังซินมีความรู้สึกบางอย่าง

ทุกคนต่างก็ขอบคุณมู่เฉินหย่วนเธอยังสามารถสัมผัสออร่าของผู้ชายได้เดินตามไปกินข้าวเย็นด้วยสักมื้อหนึ่ง

แม่สามีของเว่ยเว่ยกำลังเตรียมข้าวเย็นอยู่เห็นเว่ยเว่ยพาแขกกลับมาด้วยก็ทักทายอย่างอบอุ่น

เธอเป็นคนท้องถิ่นไม่ชอบออกไปข

บทที่456เขาไม่ถนัดทางด้านนี้จริงๆ

“ป้าจะให้อันนี้กับฉันทำไม”ถังซินบ่นพึมพำ

ผ่านไปหลายวินาทีเธอก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าเมื่อคืนมีแค่เธอกับมู่เฉินหย่วนที่ออกไปถนนคนเดินเรื่องที่ซื้อต่างหูก็ไม่ได้บอกใครมีแค่พวกเขารู้กันอยู่สองคน

งั้นต่างหูนี้........

ตอนเช้าตอนที่ทานอาหารเช้าในห้องอาหา

บทที่457ฉันสงสัยสิ่งที่ประธานมู่มอบให้

“คุณเห็นนักแสดงชายมาหาพวกคุณที่บ้านคิดว่าเป็นแขกของบ้านแปลกใจมากกับร่างกายของเขาเห็นเขาอ่อนโยนและดูสง่างามจึงคิดอีกทีว่าตัวละครผู้ชายไม่ดีที่คุณต้องแต่งงานด้วยมีความรู้สึกดีต่อเขามากในใจอยากจะแต่งงานกับผู้ชายตรงหน้านี้มากแค่ไหนนี่เรียกว่าสาวน้อยวัยแรกแย้มเข้