บทที่ 424 เธอรังแกฉัน

ได้ยินมาว่า ส้าวซิวหรงยิ้มด้วยความพึงพอใจ และเหลือบดูนาฬิกาที่ข้อมือ

ถังซินจ้องไปที่คุณกู้ด้วยสายตาที่ดูใจเย็นลง

“ไม่คิดเลยนะคะว่าคุณกู้ที่แต่งตัวดีแบบนี้จะชอบทำอะไรแบบนี้ด้วย”

“แล้วมันทำไมเหรอ เหล้าขาวแก้วนี้ คุณจะดื่มไหม”คุณกู้พูดด้วยน้ำเสียงขู่เข็ญ

บทที่ 425 โอเค ไม่ต้องร้องเเล้ว

ส้าวซิวหรงกล่าวโต้ออกมา "ประธานมู่ คุณอย่าพูดกับผมเหมือนว่านักธุรกิจทุกคนต้องเป็นคนไม่ดีด้วยสิ จิตใจผมดีนะ"

มู่เฉินหย่วนเลิกตอบโต้เขา

หลังจากที่รอให้มู่เฉินหย่วนพาฝ่ายหญิงเดินจากไปเเล้ว ห้องอาหารส่วนตัวก็ได้เงียบเหมือนไก่ เงียบจนกระทั่งได้ยินเสียงของเข

บทที่426 งั้นผมไปแล้ว คุณถังจะกลับยังไง

มู่เฉินหย่วนมองผู้หญิงตรงหน้าที่ร้องไห้เสียใจจนตาแดงเหมือนโดนใครรังแก

ทั้งสองยืนนิ่งอยู่สิบกว่าวินาที

สุดท้ายมู่เฉินหย่วนก็หยิบร่มลงบันไดมาแล้วเอาเงินให้ผู้ช่วยจางพร้อมกับพูดว่า“ขับรถไปดูข้างนอกที่ไหนมีขายซาลาเปาไส้เต้าหู้ซื้อกลับมาเข่งนึง”