บทที่ 41 องค์หญิงขี้เอาแต่ใจ

“คุณจู่ไม่แปลกที่จะมีรสนิยมแบบนั้นแต่ฉันไม่มีนะ” ถังซินมองแวบเดียว “คีย์การ์ดประตูนี่ผู้ช่วยจางเป็นคนให้ฉัน ประธานมู่ก็รู้แล้ว อนุญาตแล้ว”

จู่ซือซือโกรธจนกัดฟัน

ทำไมผู้ช่วยจางถึงไม่เคยเอาคีย์การ์ดมาให้ฉันนะ？

ต่อมาก็ได้ยินซินพูดอย่างแปลกใจ：“ หรือที่

บทที่ 42 ไม่สามารถทนได้อีก

ถังซินรู้สึกแปลกประหลาด แต่เธอรู้ว่าช่วงเวลานี้ไม่ใช่ รอมู่เฉินหย่วนกับชายผมบลอนด์พวกนั่นทักทายเสร็จ เธอนั่งอยู่เฉยๆ เฉียนอิ๋งก็เชิญให้เข้าไปก่อน

“พี่ถัง ที่นั่งของพี่อยู่ตรงนั้น”

จู่ซือซือนำกระเป๋าไปวางไว้ที่ด้านซ้ายของมู่เฉินหย่วน ให้ตัวเองนั่งด้านขวาของเข

บทที่ 43 ลูกกอล์ฟกระแทกเข่า

หลังจากดูสักพักจู่ซือซือ ทำปากเบะแล้วพูดว่า “ก็แค่เริ่มต้น”

เธอต้องการทำให้ถังซินขายหน้า ตีลูกกอล์ฟลูกแรกออกไป ลูกที่สองยังทำได้ไกลกว่าลูกแรก แต่หน้าผากของเธอมีเหงื่อออก เห็นได้ชัดว่าเธอเหนื่อยนิดหน่อย

การเล่นกิจกรรมนี้ที่จริงแล้วไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลย