บทที่ 389 คุณมันสกปรก คุณมันน่าขยะแขยง

เขาคว้าผมของหลี่ซูเจ๋ และกระชากเข้าหาตัว “ผู้ชายคนนั้นมันเป็นตายร้ายดีอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้แล้ว ชาตินี้คุณไม่มีทางได้เจอ อย่าได้คิดถึงมันอีก”

หลี่ซูเจ๋โกรธจนขาดสติ จึงตบหน้าเขาเข้าเต็มแรง

“เวร ตบกูรึ” สีหน้าลู่เหวินซูแข็งกร้าว ง้างมือขึ้นหมายจะตบเธอ

บทที่ 390 สงบสติอารมณ์แล้วลองทบทวนให้ดี

หมอพยักหน้า มือที่เลิกเสื้อของหลี่ซูเจ๋ขึ้นสั่นเทาเล็กน้อย ใช้Uicอันเล็กๆ เลื่อนไปมาบนผิวขาวของเธออย่างแผ่วเบา

เพียงชั่วครู่ หน้าจอเล็กของUicก็ปรากฏภาพภายในท้องขึ้นมาอย่างชัดเจน

หมอรีบถกเสื้อของหลี่ซูเจ๋ลงอย่างรวดเร็ว กลัวว่าหากนานไป ลู่เหวินซูอ

บทที่391 พอผมจะดูก็หายไป บังเอิญจริงๆ

ลู่เหวินซูที่ฟังแม่บ้านพูดจนจบอยู่เงียบๆนั้นก็พูดเล่นกับเจียน่าว่า“เห็นคุณด่าว่าตบตีแม่บ้านเป็นเรื่องปกติ ดูถูกพวกเขา คิดไม่ถึงว่าคุณจะรู้จักชื่อพวกเขาด้วย”

ในใจของเจียน่าเต้นแรงรีบพูดว่า“คุณชายลู่ นี่เป็นทาวเฮาส์ที่คุณซื้อให้ฉันพักอาศัย ฉันรู้ว่าพวกเขา