บทที่ 377

ผมกับเธอตัดความสัมพันธ์กันไปนานแล้ว

กาวเหม่ยซีตอบอย่างเชื่องช้า “ยังค่ะ ไม่รู้หลินเฉิงจี๋ไปหาของแบบนั้นมาจากที่ไหนกัน ยาเสพติดที่แรงขนาดนั้น พอลงแดงมันทรมานยิ่งกว่าตายอีกนะคะ ฉันเลยยังเลิกไม่ได้”

“แล้วคุณกลับมาทำไม” ชายหนุ่มกล่าวเสียงเย็นชา มือหยาบคว้าผมของเธออย่างแรงจนหน้าเชิด

บทที่ 378

ความอัปยศที่เขามอบให้มา

“ไอ้สาม นายมาพูดตอนนี้จะตัดสินกันเร็วไปนะ” ลู่เหวินซูได้ฟังมาเล็กน้อย ก็ถึงกับเอ่ยขึ้นมา “นายลืมหรือว่าข้างกายเขามีถังซินอยู่ ก่อนหน้านี้เธอจัดการเรื่องในบริษัทมู่ซื่อได้เฉียบขนาดไหน คิดอยากจะทวงสิทธิ์ผู้สืบทอดมาให้กับหลินเฉิงจี๋ จะต้องใช้แรงทั้งหมดในการโน้มน้า

บทที่ 379

ดาบที่ถึงชีวิต

ตอนที่ลู่เหวินซูออกจากวิลล่าไป กองไฟที่สุ่มอยู่ในอกยังไม่หายไปด้วยซ้ำ

เขาเห็นว่าตอนนี้บ่ายสองโมงกว่าๆแล้ว จึงขับตรงไปยังบริษัท ร่างที่เต็มไปด้วยความโกรธ ใบหน้าที่แข็งกร้าวทำให้พนักงานต่างถอยเท้ากันไป ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ

ลู่เหวินซูสาดความโกรธที่เหลืออยู่ไปภา