บทที่ 376 คิดว่าฉันแพ้แล้วหรือ

“เรื่องนั้นผมก็รู้” หลินเฉิงจี๋กล่าว

ครั้งนั้นที่ไปพบกับโมมอยอี้ เธอบอกเขา เป็นพ่อของเขาที่ทำเรื่องน่ารังเกียจ ไปแยกครอบครัวของเธอ และพรากเธอจากสามีกับลูกไป

เด็กคนนั้นของโมมอยอี้ ก็คือพี่น้องคนละพ่อของเขา

เพียงแค่เขานั้นไม่เคยเจอ

หลินเฉิงจี๋ก

บทที่ 377 ผมกับเธอตัดความสัมพันธ์กันไปนานแล้ว

กาวเหม่ยซีตอบอย่างเชื่องช้า “ยังค่ะ ไม่รู้หลินเฉิงจี๋ไปหาของแบบนั้นมาจากที่ไหนกัน ยาเสพติดที่แรงขนาดนั้น พอลงแดงมันทรมานยิ่งกว่าตายอีกนะคะ ฉันเลยยังเลิกไม่ได้”

“แล้วคุณกลับมาทำไม” ชายหนุ่มกล่าวเสียงเย็นชา มือหยาบคว้าผมของเธออย่างแรงจนหน้าเชิด “ค

บทที่ 378 ความอัปยศที่เขามอบให้มา

“ไอ้สาม นายมาพูดตอนนี้จะตัดสินกันเร็วไปนะ” ลู่เหวินซูได้ฟังมาเล็กน้อย ก็ถึงกับเอ่ยขึ้นมา “นายลืมหรือว่าข้างกายเขามีถังซินอยู่ ก่อนหน้านี้เธอจัดการเรื่องในบริษัทมู่ซื่อได้เฉียบขนาดไหน คิดอยากจะทวงสิทธิ์ผู้สืบทอดมาให้กับหลินเฉิงจี๋ จะต้องใช้แรงทั้งหมดในการโน้มน้าวน