บทที่361 หล่อนเป็นของเขา ใครก็เอาไปไม่ได้

ส่วนถังซินที่เพิ่งรับโทรศัพท์อยากถามหลี่ซูเจ๋ว่าเป็นอะไรก็ได้ยินเสียงทุ้มๆต่ำๆ

ตอนรับสายก็ถูกตัด

หล่อนจึงรีบกดโทรอีกรอบแล้วก็มีเสียงเรียบๆของผู้หญิงพูดออกมาว่าเบอร์นี้ปิดเครื่องแล้ว

คนสวยเป็นอะไรไป？

หลินเฉิงจี๋ลงมาจากข้างบนพอดี เห็

บทที่362 ยินยินมีลูกให้ผมได้ไหม

“......ผมเข้าใจแล้ว”

หลินเฉิงจี๋ถือโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายแล้วนั่งข้างๆเตียง ภาวนาในใจ：ให้เขาเห็นแก่ตัวอีกนิด นี่ไม่ง่ายเลยที่จะได้รับความอบอุ่น เขาไม่อยากปล่อยมือ

--

ถังซินตื่นมามองโทรศัพท์นึกไม่ถึงว่าจะเที่ยงแล้ว

ในใจก็คิดว่าตัวเองเหมือนหมูทำ

บทที่363 ผมอยากให้หล่อนรักผม อยู่ข้างๆผมเท่านั้น

หลังจากผลักไม่ออก ก็เริ่มทุบตีเขา

หลินเฉิงจี๋ปลอบหล่อน ตอนที่อยากจะเข้าไปจูบหล่อนแต่กลับโดนตีเข้ามาที่หน้า

เห็นหล่อนต่ต้านตัวเอง ในใจหลินเฉิงจี๋ก็เดือดดาลขึ้นมา ใบหน้ามืดมนเอาเน็คไทมาผูกแขนทั้งสองข้างของหล่อน ลำตัวแนบบนตัวหล่อน

ถั