บทที่ 338

เลิกล้อเล่นได้แล้ว

สุดท้ายโมมอยอี้ก็ทนไว้ไม่ไหว ซบไหล่ของเขาและร้องไห้เสียยกใหญ่ พ่อบ้านที่คอยรับต่างออกกันไปอย่างรู้ความ

คุณท่านมู่ปวดใจเป็นอย่างมาก และคอยลูบหลังปลอบใจเธออยู่ตลอด

รอจนกระทั่งโมมอยอี้ร้องไห้จนพอแล้ว คุณท่านก็พาเธอเข้ามาในห้องรับแขก คุณท่านพาเธอเข้ามานั่ง ท

บทที่ 339

คุณถังลาออกจากบริษัทมู่ซื่ออีกแล้ว

เย่นจิ่งเหนียนก็มาถึงโดยเร็ว โดยที่ในมือนั้นเอากระเป๋ายาใบใหญ่มาด้วย

เย่นจิ่งเหนียนมองคนทั้งสามที่ยืนอยู่ในห้องรับแขก มีผู้หญิงยืนร้องไห้ บรรยากาศในห้องมาคุ ดูแล้วน่าสงสัยไม่น้อย

นี่ นี่มันเรื่องอะไรกัน

มู่เฉินหย่วนถลกแขนเสื้อขึ้นจน

บทที่ 340

มอบโอกาสทางเลือกให้คุณ

ใบหน้าของมู่เฉินหย่วนมืดครึ้ม

เธอบอกเลิกอยู่ฝ่ายเดียว เอาของทั้งหมดมาคืน และตอนนี้ยังลาออกจากบริษัทมู่ซื่ออีกครั้ง เพื่อตัดขาดกับเขาอย่างใสสะอาด

เขาเป็นสิ่งของหรืออย่างไร ทำไมถึงได้โดนคนโยนไปโยนมานัก

ผ่านไปได้อีกสิบนาที ออฟฟิศของท่านประธานไม่มี