บทที่ 314 แค่ฝันร้ายเท่านั้น อย่าคิดมาก

หลังจากที่ออกมาจากสโมสร มู่เฉินหย่วนไม่กลับโรงแรมไปกับพวกวี่เหวินถิง แต่กลับพาถังซินขึ้นรถที่ข้างทาง เหมือนกับกำลังจะไปที่อื่น

ถังซินมองไปที่นอกหน้าต่างรถ แต่ก็ไม่รู้ว่ารถจะไปทางไหน

เธอจึงเอ่ยถามมู่เฉินหย่วน “ทำไมไม่กลับโรงแรมหล่ะ? หรือว่าคุณหิว

บทที่ 315 เธอวางแผนก่อการด้วยตนเอง

มู่เฉินหย่วนสีหน้าท่าทางไม่เปลี่ยนไป พูดเพียงแค่ อืม และเอ่ยถามขึ้นว่า “ไอ้สี่หล่ะ?”

“ก่อนหน้านี้คุณป้าโทรหาเขา” วี่เหวินถิงพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “ฉันกำลังติดต่อคนให้ขับเครื่องบินส่วนตัวมารับไอ้สี่กลับไปก่อน พรุ่งนี้เช้าพวกเราค่อยกลับไป เขาอยากจะเอาตัวห

บทที่316 ความสัมพันธ์นี้ค่อนข้างยุ่งเหยิง

เมื่อถังซินตื่นขึ้นมา ก็เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้ากว่าๆแล้ว

หิมะข้างนอกก็หยุดตกแล้ว

หิมะที่กองอยู่บนถนน ก็ถูกพนักงานงานกวาดทิ้งไปหมดแล้ว คนขับรถก็มารอพวกเขาแต่เช้า รถขับไปถนนโล่งตลอดทาง หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงรถก็ได้มาส่งพวกเขาถึงโรงแรม

หลัง