บทที่ 303 เย่อหยิ่ง

มู่เฉินหย่วนยิ้มเบาๆ：“ก็ไม่ใช่โครงการลับอะไร มีช่องทางให้รับรู้มากมาย เรื่องนี้รออีกแปปเราค่อยคุยกัน ผมมาที่นี่เพราะอยากคุยกับคุณอีกเรื่อง”

ผู้ช่วยจางยื่นเอกสารไปให้

มู่เฉินหย่วนส่งเอกสารให้คุณยามาซากิด้วยสายตาที่เย็นชาหน่อยๆ“คุณรู้ไหมว่าลูกน้องคุณรับจ้างฆ่าคนโดยส่

บทที่ 304 มีเงินจะทำอะไรก็ได้

คุณยามาซากิจ้องมู่เฉินหย่วนไม่ละสายตา“คุณไม่กลัวเสียRBเหรอ？”

มู่เฉินหย่วนยิ้ม“ผมไม่เคยกลัวอะไร คุณยามาซากิคุณลองได้นะแต่ว่าผมต้องเตือนให้คุณยามาซากิคิดดีๆว่าจะเอาชีวิตหรือว่าจะเอาคนของคุณ”

“คุณเคยได้ยินประโยคที่ว่า‘มีเงินจะทำอะไรก็ได้’ไหม？พอดีว่าผมเงินเยอ

บทที่ 305 มีตาหามีแววไม่

มู่เฉินหย่วนส่งเอกสารไปให้คุณยามาซากิอีกชุด“นี่คือสัญญาว่าจ้าง ต่อไปธุรกิจนี้ก็ให้คุณดูแล ผมจะมาแค่ปีละสี่ครั้งทุกฤดู”

“นี่......”คุณยามาซากิงงนิดหน่อย

มู่เฉินหย่วนพูดอีกว่า：“ผมไม่ได้ให้คุณมาดูแลเปล่าๆ คุณต้องช่วยผมสังเกตคนหนึ่ง คุณชายตระกูลอเล็กซ์เลียร์ประเทศ