บทที่ 301 ผมจะต้องให้เขาชดใช้

จงเซิงพูดแบบนี้แต่ในใจกลับสงสัย

เขาดูข้อมูลพบว่าเป็นคุณหญิงบอกชื่อของหล่อนให้โมมอยคางผิง แต่ว่าคนสูญเสียความจำทำไมยังจำชื่อตัวเองได้ คิดแล้วก็รู้สึกแปลก

แปปนึงหลินเฉิงจี๋ก็หยิบปากกามาเซ็นสัญญาบนไอแพดนั้น

จงเซิงดูอย่างเงียบๆ ในใจรู้สึกไม่ค่อยดี

บทที่ 302 ผมมีความคิดที่กล้าหาญ！

มู่เฉินหย่วนหรี่ตามองพูดด้วยเสียงทุ้มๆว่า：“ไม่น่าล่ะผมรู้สึกคุ้น ที่จริงผู้ชายคนนี้มาเมืองหนานเฉิงนานแล้ว ในรายชื่อการประชุมประมูลรถไฟความเร็วสูงในเขตตะวันออกก็มีเขา”

“การประชุมประมูล......”ผู้ช่วยจางที่คิดอยู่นั้นก็ถามอย่างสงสัย：“งั้นเขาคงหมายตาคุณนายมานอนแ

บทที่ 303 เย่อหยิ่ง

มู่เฉินหย่วนยิ้มเบาๆ：“ก็ไม่ใช่โครงการลับอะไร มีช่องทางให้รับรู้มากมาย เรื่องนี้รออีกแปปเราค่อยคุยกัน ผมมาที่นี่เพราะอยากคุยกับคุณอีกเรื่อง”

ผู้ช่วยจางยื่นเอกสารไปให้

มู่เฉินหย่วนส่งเอกสารให้คุณยามาซากิด้วยสายตาที่เย็นชาหน่อยๆ“คุณรู้ไหมว่าลูกน้องคุณรับจ้างฆ่าคนโดยส่