บทที่ 287 จูบที่เย็นชืด

“พวกคุณกำลังคุยอะไรกัน เกมกำลังจะเริ่มแล้วนะ” หลี่ซูเจ๋วิ่งเข้ามา “ลู่เหวินซู นายเอามือลูบก้นทำไม เป็นริดสีดวงทวารหรือ”

“ที่รักครับ” ลู่เหวินซูโอบเธอไว้ ในใจต้องการรับความอ่อนโยน จึงกล่าวอย่างตัดพ้อ “พี่รองสั่งให้ผมไปตามพี่ใหญ่ แต่ผมกลับโดนพี่ใหญ่เตะมาเต็มสองเท้าเลย”

บทที่ 288 หมดหนทางจะสมปรารถนา

ลู่เหวินซูยิ้มแหะๆ “พี่รองฟังผิดแล้ว ผมไม่ได้พูดอะไรเลย”

“.....”

พิธีกรนำแหวนคู่รักมาให้กับส้งจิ้งเหอและวี่เหวินถิงที่ได้ที่หนึ่ง แต่ส้งจิ้งเหอไม่ได้มีความสนใจแต่อย่างใด จึงส่งมันให้กับถังซิน “ฉันมีแล้ว ให้เธอแล้วกัน”

“ไม่ๆ ฉันไม่รีบ” ถังซินโบกมือ ท

บทที่ 289 สถานการณ์เลวร้าย

“ยอมไม่ได้จริงๆ ...” น้ำเสียงของหลินเฉิงจี๋ทั้งหมดหวังทั้งจนใจ มองผู้หญิงคนนั้นอย่างหลงใหล จนอยากจะวิ่งไปคว้าเธอมากอดเอาไว้

แต่เขาทำไม่ได้ เขาไม่มีสิทธิ์นั้น

ราวกับความโกรธในใจมารวมตัวกัน จนทำให้เขาไอรุนแรงยิ่งขึ้น ร่างโค้งต่ำลง ผ้าเช็ดหน้าสีเหลืองอ่อนในมือก