บทที่267 ผมเผด็จการ ทำไมล่ะ

“โพแดง！”ลู่เหวินซูเป็นคนแรกที่ตบมือ

เย่นจิ่งเหนียนจ้องแล้วขำ：“พี่สองก็พี่สองจริงๆมือไม่เคยพลาด”

“ไพ่นี้ผมไม่ได้เปิด ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ดู”มู่เฉินหย่วนจับมือของถังซินไว้บนริมฝีปาก“ให้ของขวัญคุณชิ้นที่สาม ชอบไหม？”

ถังซินเอามือออก“คุณอย่าบ้า คนมองกันเยอะ

บทที่268 หึง

วี่เหวินถิงมองหล่อนที่ท่าทางสวยงามเช่นนี้ สายตาก็ค่อยๆเศร้าลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งบทที่หล่อนเดินผ่านก็ไม่ทักอะไร ทำให้ในใจเขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาแปลกๆ

แล้วยังไปเต้นกับคนอื่น ยิ้มอย่างมีความสุขแบบนั้นอีก！

เย่นจิ่งเหนียนรักษาระยะห่าง มือประคองที่เอวของหล่อนเบาๆ เหลือบมองไปที่ล

บทที่269 ยัยเด็กไม่มีการศึกษา

สีหน้าของส้งจิ้งเหอทนไม่ไหวต่อไป“ฉันไม่เคยเห็นแม่ที่ใจร้ายใจดำขนาดนี้มาก่อน”

“ถ้าเป็นเธอ ก็ทำแบบนี้เหมือนกัน”คุณนายวี่พูด“ถ้าเธอเกิดมาในชาติตระกูลไม่ดี ฉันก็ไม่เลือก ดูชาติกำเนิดเธอกับตระกูลวี่สิ”

“ฉันเอาคุณเข้าตระกูลจริงๆ ทั้งเมืองหนานเฉิงต้องขำฉันแน่！”