บทที่ 242

จี้เจียจื้อ

ถังซินพูด “หมาบ้านคุณมหัศจรรย์จริงๆ เลยนะคะ ไม่ติดเจ้าของอย่างคุณเลย”

มู่เฉินหย่วนย้อนถาม “คุณไม่ใช่เหรอไง”

สักพักใหญ่ถังซินถึงได้รู้สึกตัว เธอก้มหน้าทำเป็นหั่นผักแต่หน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่อาจห้ามได้

เธออยากจะทอดปลาเสี่ยวหวงปลีกตัวไปทำอย่างอื่นไม่ได้ก็เลยสอ

บทที่ 243

น่าจะเลี้ยงข้าวผมมากกว่าไม่ใช่เหรอ

“ถ้างั้นก็ขอให้คุณจี้โชคดีนะคะ” ถังซินปรับอารมณ์ได้แล้วก็ยิ้มอย่างมั่นใจ “บริษัทของพวกเราทำงานหนักกันมานานเพื่อการประมูลในวันนี้ บริษัทเราต้องชนะการประมูลอย่างแน่นอน”

“คุณถังทั้งสวยทั้งเก่งจริง ๆ ทำให้คนหัวใจเต้นได้ง่าย ๆ เลยนะครับ”

“ขอ

บทที่ 244

เตรียมเอาไว้ให้คุณเป็นพิเศษเลยนะ

“ไม่มีประโยชน์สำหรับฉันเหมือนกัน” มู่เฉินหย่วนหัวเราะเรียบ ๆ แล้วพูดจากใจจริง “ไอ้สี่ เรื่องนี้แกเหนื่อยแย่เลยนะ”

ลู่เหวินซูถอนหายใจ

ลำบากอะไรกัน เรื่องที่ยากจะสอบถามผลสุดท้ายกลับเป็นแบบนี้

ไม่นานลู่เหวินซูก็ไป ห้องทำงานใหญ่โตก็เหลือแ