บทที่ 245 แกอย่าแตะต้องตัวเขานะ

เขามือยันโต๊ะกาแฟแก้วเอาไว้ หายใจหอบหนัก พอเงยหน้าก็พบว่ากล้องตัวเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในโคมไฟติดผนัง

สายตายิ่งเบลอขึ้นทุกที

นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีคนกล้าลงมอกับเขาที่นี่ด้วย

เกาพินถิงล้มอยู่บนพื้น หัวแตกเลือดไหล ผู้ชายที่เต็มไปด้วยแรงอาฆาตทำให้เธอกลัวจนเผ่น

บทที่ 246 ฉันจะต้องฆ่าแกให้ได้

“เธออยากให้อันนี้กับฉันใช่ไหม” หลินเฉิงจี๋ถาม แววตาไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ

กาวเหม่ยซีกลัวนิด ๆ แขนสั่นทำอย่างไรก็ลุกไม่ขึ้น

จากนั้นเธอก็โดนเข็มฉีดยาแทงแขนเข้าอย่างแรง

พอแทงเข้าไปในร่างกายของกาวเหม่ยซีแล้วหลินเฉิงจี๋ก็บับคางเธอบังคับให้เธอมองตัวเองแล้วยิ้

บทที่ 247 แค่สกุลหลินคนหนึ่ง

คำพูดนี้แทงใจดำถังซินเข้าอย่างจัง เธอเลยตบเกาพินถิงไปอีกหนึ่งที

เธอไปถามลู่เหวินซู “ที่ไหนขาดผู้หญิงมากที่สุด”

“เดี๋ยวผมเช็คให้นะ” ลู่เหวินซูควักมือถือออกมา ส่งที่อยู่สองสามที่ให้ถังซิน

เกาพินถิงได้ยินเข้าจากที่หน้าดำคร่ำเครียดก็หน้าซีดเผือดลง เธอตะค