บทที่ 238 ขอโทษครับ รบกวนหน่อย

ลู่เหวินซูจูบเธออีกหลายครั้ง และออกไปอย่างอาลัยคิดถึงยิ่งนัก

หลี่ซูเจ๋ยิ้มยืนส่งเขา จนรถขับออกไป เมื่อมองไม่เห็นรถแล้ว รอยยิ้มที่อยู่บนใบกน้าก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเย็นชา

เธอลูบคลำไปยังเพชรที่อยู่บนแหวน ไม่ลังเลที่จะถอดมันทิ้งลงกระเป๋าแม้แต่นิดเดียว

จาก

บทที่ 239 เจ้าบ่าว แหวนหล่ะ

พอแล้ว!

เสียงผู้ชายที่เต็มไปด้วยความเย็นชาได้สะกดให้ทุกคนหยุด เนื่องจากหวาดกลัว แม้แต่คุณนายส้งยังไม่กล้าพูดขึ้นมาอีก

วี่เหวินถิงลุกขึ้นมาจากท่ามกลางกลุ่มคน เขาสวมชุดสูทสีดำทั้งตัว แววตาเคร่งขรึม คนที่อยู่ในงานกดดันจนแทบไม่กล้าหายใจ

เขาขึ้นไปบนเวที ไป

บทที่ 240 คุณถัง ผมรู้สึกเริ่มชอบคุณแล้ว

ชายหนุ่มพูดอย่างเย็นชาขึ้นว่า “เรื่องแบบนี้พวกนายยังกล้าทำ อยากเข้าไปนอนในคุกใช่มั้ย?”

“คุณมู่ พวกเราก็ถูกบังคับอย่างจำใจเช่นกัน” คุณหมอAเอ่ยขึ้น “คนๆนั้นกุมความผิดของพวกเราไว้และใช้อำนาจคุกคาม ถ้าพวกเราไม่ทำเรื่องนี้ให้เขา เขาจะทำให้พวกเราอยู่โรงพยา