บทที่ 227 ฉันจะแต่งงานกับครู

แต่ว่าเขายังนึกถึงหน้าของคนตระกูลวี่และตระกูลเกา

วี่เหวินถิงรีบอุ้มเกาพินถิงออกไปจากร้านกาแฟอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นมู่เฉินหย่วนที่รออยู่ข้างทางเขาจึงพูดออกไปว่า “ฉันจะไปส่งเธอโรงพยาบาล ถังซินยังอยู่ข้างในร้าน”

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของมู่เฉินหย่วนก็เคร่งข

บทที่228 ผู้ช่วยจางลูกจ้างผู้ต่ำต้อย

เป็นอะไรหรอ? ถังซินรู้สึกเครียดในใจ ไม่ใช่ว่าคุณเกาคิดอยากจะตายนะ?

“ไม่ใช่ พ่อฉันหมดสติ ถูกส่งโรงพยาบาลแล้ว”

“ ฉันจะไปกับคุณ” ท่านมู่ดีกับถังซินมาก เมื่อท่านเกิดเรื่องในใจถังซินก็รู้สึกไม่สบายใจ เธอจึงลากมู่เฉินหย่วนขึ้นรถ “โรงพยาบาลในเมืองหรอ?”

บทที่ 229 เอาอกเอาใจตามอารมณ์ของคุณมู่

ต่อไปมู่เฉินหย่วนก็จะต้องรู้แล้ว ยังจะต้องแก้คำพูดยังไง?

“ท่านมอบหมายเรื่องที่สำคัญขนาดนี้ ฉันจะไม่เอามาใส่ใจได้ยังไง?” ถังซินเอ่ยขึ้น “ฉันก็กลุ้มใจเหมือนกัน คนใกล้ตัวฉันไม่มีผู้หญิงเลย”

มู่เฉินหย่วนรู้สึกแปลกๆ “ท่านพูดอะไรกับคุณ?”

ถังซินมอ