บทที่ 225 ประธานของคุณทั้งอ่อนช้อยน่ารักทั้งมีเสนห์

เขาทิ้งคำพูดไว้ และจากไปอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปสิบนาที ทุกคนที่อยู่ในห้องอาหารส่วนตัวจึงจะกลับมาตั้งสติได้ ทุกคนต่างมองหน้าซึ่งกันและกัน

“คุณฉิน คุณไม่เห็นเราเป็นเพื่อนแล้วหรอ! คุณจางจ้องไปที่คุณฉิน และเอ่ยขึ้นอย่างโกรธเคืองว่า ไม่ว่าจะอ

บทที่ 226 สาวน้อยผู้ใสซื่อให้ทุกข์แก่ท่านทุกนั้นถึงตัว

ถังซินระงับความไม่สบายใจที่อยู่ในใจ พยายามที่จะแสร้งทำเป็นยิ้มออกมา “คุณเกา คุณพูดจบรึยังคะ?”

“ พูดจบแล้ว”

“ดีค่ะ ถ้าอย่างนั้นตาฉันพูดบ้างนะคะ” ฝ่ายตรงข้ามดูถูกคน ถังซินจึงไม่อยากที่จะไว้หน้าเธอ “สิ่งที่ฉันแตกต่างจากคุณมากที่สุด น

บทที่ 227 ฉันจะแต่งงานกับครู

แต่ว่าเขายังนึกถึงหน้าของคนตระกูลวี่และตระกูลเกา

วี่เหวินถิงรีบอุ้มเกาพินถิงออกไปจากร้านกาแฟอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นมู่เฉินหย่วนที่รออยู่ข้างทางเขาจึงพูดออกไปว่า “ฉันจะไปส่งเธอโรงพยาบาล ถังซินยังอยู่ข้างในร้าน”

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของมู่เฉินหย่วนก็เคร่งข