บทที่ 202 ตอนนี้ฉันไม่สน

ตอนถังซินตื่นขึ้นมาก็ค่อนข้างมึนศีรษะ ลำคอก็ร้อนจนแสบ

เธอเห็นที่ที่เธออยู่เหมือนจะเป็นห้องผู้ป่วย แล้วเห็นคุณแม่ถังที่ถักไหมพรมอยู่ข้างๆ ออกแรงที่แขนพยายามยันตัวนั่งขึ้นมาจากเตียง

เอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “แม่”

“ยินยิน ตื่นแล้วเหรอลูก?” คุณแม่ถังรีบทิ้งของที

บทที่ 203 งานศพของมู่หยางซิว

ถังซินพูดเย้าแหย่ “เธอหน้าไม่อายขนาดนี้ ไม่กลัวลู่เหวินซูหึงเหรอ?”

“ฉันโกรธเขามาก!” หลี่เจ๋ออวี๋โอดครวญ “ทั้งๆ ที่เราเป็นเพื่อนกัน แผนการของมู่เฉินหย่วนควรจะบอกเรา แต่กลับปิดบังไม่พูดอยู่ตลอด”

“ยังไงประธานมู่ก็เป็นพี่สองของเขา” ถังซินเม้มปาก เธอพูด “เจ๋อวี

บทที่ 204 ความน่าเกรงขาม

“ผมกับถังซินคบกันปกติ” มู่เฉินหย่วนเลื่อนรถเข็นเข้ามา เอ่ยเสียงเรียบแต่น่าเกรงขาม “แต่เรื่องที่เธอท้องแค่ไม่ได้บอกคนนอกเท่านั้น”

หลิวฟางพูด “เฉินหย่วน คนที่ตายเป็นลูกพี่ลูกน้องเธอนะ ยังจะพูดแทนเธออีกเหรอ?”

มู่เฉินหย่วนวางสองมือไว้บนรถเข็น แค่เอ่ยว่า “การตายของ