บทที่ 189

คุณต้องจดจำผม

กลางดึก——

แสงจันทร์สดใสชัดเจนส่องลงมายังทะเลนก คลื่นใหญ่ซัดหินบนหาดทราย ล้างจนพวกมันยิ่งเป็นประกาย วัยรุ่นชายถือไฟฉายเดินเท้าเปล่าอยู่ริมหาดทราย

แสงไฟฉายกวาดไปที่กลุ่มก้อนหิน ชายหนุ่มมองอย่างละเอียดและตั้งใจ ไม่ปล่อยไปแม้แต่ก้อนเดียว คลื่นที่กระเซ็นเข้ามาทำให

บทที่ 190

คนของเขา ไม่อนุญาตให้คนอื่นเป็นห่วง

“หลินเฉิงจี๋ ปล่อยฉัน” ถังซินออกแรงผลักเธอ “ฉันจะหายใจไม่ออกแล้ว”

กอดแน่นอยู่นานสักพัก หลินเฉิงจี๋ถึงปล่อย ถังซินถอยหลังไปทันที มองเขาอย่างระแวง

การขัดขืนของหญิงสาวทำให้หลินเฉิงจี๋ผิดหวังมาก แต่นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าบาดแผลที่เขาให้เธอมันตีตร

บทที่ 191

อย่าพูดว่าขอโทษ คุณไม่ผิด

หลังจากหญิงสาวโกรธจนเดินออกไปแล้ว หลินเฉิงจี๋ก็หยิบแชมเปญแก้วหนึ่งให้ถังซินแล้วพูดว่า “คุณยังอารมณ์ร้อนเกินไปอยู่นะ ถ้าทำธุรกิจอดทนไม่ได้ก็จะพ่ายแพ้ มู่เฉินหย่วนไม่ได้สอนคุณเหรอ?”

ถังซินถือแก้วแชมเปญไว้ พูดโอดครวญ “ฉันแค่ไม่พอใจท่าทางแบบนั้น”

“เมื