บทที่ 192 ความหมายไม่เหมือนเดิม

มู่เฉินหย่วนนวดหว่างคิ้ว แค่พูดว่า “พอแล้ว ผมจะส่งคุณกลับไป”

“ไม่ต้อง!” นึกถึงภาพนั้นที่เห็นในห้องโถงงานเลี้ยง ถังซินก็รู้สึกบาดตา น้ำเสียงหึงนิดหน่อย “ขอให้คุณฮันนีมูนกับคุณหญิงซ่งอย่างมีความสุข”

“ฮันนีมูนอะไร?” มู่เฉินหย่วนมองเธอหนึ่งครั้ง สีหน้าท่าทา

บทที่ 193 ผู้หญิงอย่างคุณนี่โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว

ถังซินยิ้มเฟคๆ “คุณผู้หญิงแผนกต้อนรับสองท่าน ฉันจะเตือนพวกคุณนะคะ ถ้าจะนินทาให้ฉันเข้าไปในลิฟต์ก่อนได้ไหม! ฉันยังเดินไปไม่ไกลก็พูดแล้ว กลัวว่าฉันจะไม่ได้ยินหรือไง?”

พนักงานแผนกต้อนรับคนหนึ่งเอ่ยตะกุกตะกัก “ข-ขอโทษค่ะ”

“ฉันจำเลขพนักงานพวก

บทที่ 194 นัดเฉียวมั่นหลัว

“ถึงจะเดินอวด แต่ไม่มีใครสังเกตฉันเลย” จู่ซือซือควงแขนถังซินอย่างอบอุ่น “พี่สาวไปทำงานนอกสถานที่เหนื่อยไหมคะ? เดี๋ยวขึ้นรถฉันทุบไหล่ให้”

“เธออย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ชิน” ถังซินขนลุกหมดแล้ว ถึงเธอจะยอมรับจู่ซือซือแล้ว แต่ความกระตือรือร้นนี้เธอยังไม่ชิน

“ไม่เป็นไรๆ