บทที่ 188 หินรูปหัวใจที่ทะเลนก

หลินเฉิงจี๋แอบหอมเบาๆ ที่แก้มเธอ

แต่คุณรู้ไหม? วิวทิวทัศน์ที่สวยนี้ เทียบกับคุณไม่ได้แม้แต่ส่วนเดียว

ขณะที่นาฬิกาบนข้อมือดังติ๊ดๆ ขึ้นมา หลินเฉิงจี๋ก็ปลดร่มชูชีพออก ร่างทั้งคู่แกว่งลงไป เขาควบคุมทิศทางของร่วมชูชีพ บินไปทางทุ่งข้าวสาลีสีทอง

ขณะที่ลง

บทที่ 189 คุณต้องจดจำผม

กลางดึก——

แสงจันทร์สดใสชัดเจนส่องลงมายังทะเลนก คลื่นใหญ่ซัดหินบนหาดทราย ล้างจนพวกมันยิ่งเป็นประกาย วัยรุ่นชายถือไฟฉายเดินเท้าเปล่าอยู่ริมหาดทราย

แสงไฟฉายกวาดไปที่กลุ่มก้อนหิน ชายหนุ่มมองอย่างละเอียดและตั้งใจ ไม่ปล่อยไปแม้แต่ก้อนเดียว คลื่นที่กระเซ็นเข้ามาทำให้ข

บทที่ 190 คนของเขา ไม่อนุญาตให้คนอื่นเป็นห่วง

“หลินเฉิงจี๋ ปล่อยฉัน” ถังซินออกแรงผลักเธอ “ฉันจะหายใจไม่ออกแล้ว”

กอดแน่นอยู่นานสักพัก หลินเฉิงจี๋ถึงปล่อย ถังซินถอยหลังไปทันที มองเขาอย่างระแวง

การขัดขืนของหญิงสาวทำให้หลินเฉิงจี๋ผิดหวังมาก แต่นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าบาดแผลที่เขาให้เธอมันตีตราอ