บทที่ 176

ฉันมาทำตัวน่าขายหน้าถึงบ้านยายเลยหรอ

ถังซินฝันร้ายอีกแล้ว

ทว่าครั้งนี้บทที่เธอตื่นขึ้นมากลับนอนทับอยู่บนตัวของมู่เฉินหย่วน

ที่จริงแล้วบนเตียงนี้มีเส้นแบ่งเขตแดน แต่แขนทั้งสองข้างของมู่เฉินหย่วนยังอยู่แนบกับเอวบางๆของเขา กฎของการนอนเตียงเดียวกันนี้ เธอเองที่นอนดิ้นจนไประราน

บทที่ 177

เฉียบ! เฉียบมากจริงๆ

“ลุงสองผมไม่ได้พูดมั่วนะ” มู่จินเซวียนเอ่ยปากอย่างร้อนรน “ที่เธอหย่าเพราะเธอคิดจ้องจะจับเฉินหย่วนอยู่ นี่เป็นความสงสัยส่วนตัวของผม ผมเองยังเคยเห็นอีกว่าก่อนที่เธอจะหย่านั้น ยังไปคุกเข่าขอร้องเฉินหย่วนที่ร้านเหล้าด้วยซ้ำ”

ถังซินใจเต้นรัว

มู่จินเซวียนไปส

บทที่ 178

ฉันอ่อนหัดเกินไป

“แก แก...” มู่เจิ้งเฉิงร้องลั่นขึ้น คำพูดไม่จบสักประโยชน์ เขาทำได้แค่มองมู่เฉินหย่วนที่เดินจากไปพร้อมกับถังซิน ในคอเต็มไปด้วยความหวานที่เต็มไปด้วยเลือดพุ่งออกมา

“พี่สาม” มู่เจิ้งหย่ารีบไปพยุงเขา “พี่ไม่เป็นอะไรนะ!”

“ไอเด็กบัดซบนี่!” มู่เจิ้งเฉิงเอ่ยขึ้นอย่