บทที่ 144

บอกให้คุณดื่ม คุณก็ดื่มสิ

ถังซินลูบโต๊ะไม้แดงเบา ๆ ถามอย่างใจเย็น “ถ้าฉันบอกว่าไม่ทำล่ะ”

“คุณมีสิทธิ์บอกว่าไม่ทำด้วยเหรอ” มู่จิ่นเซียนใช้แรงบีบคอเธอเอาไว้แล้วยิ้มอย่างเย็นชาต่อไปอีก “คุณคิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าคุณได้ตำแหน่งผู้รักษาการประธานมาได้ยังไง”

“อย่ามาล้อเล่นนะ นักศึกษ

บทที่ 145

ลุงมู่ขนตางอนจริง ๆ

ทุกคนในห้องส่วนตัวต่างก็มองกันไปมองกันมา ไม่มีใครอยากหยิบไวน์ขึ้นมาดื่ม มู่เฉินหย่วนพูด “ถ้ามือทุกคนไม่มีแรง คุณมู่เรียกให้คนมายกขวดป้อนให้ก็ได้นะ”

พอโบกมือ พนักงานเสิร์ฟสิบกว่าคนก็เข้ามาจากด้านนอกทีละคน ยืนด้านหลังมู่เฉินหย่วนอย่างเป็นระเบียบ

คุณหานน้

บทที่ 146

เห็นเขาถูกเหยียดหยาว มันช่างรู้สึกดีจริง ๆ เลย

ทุกคนพอได้ยินมู่เฉินหย่วนพูดขนาดนี้ ก็กลัวจนตัวสั่น

คิดไม่ถึงเลยว่าปรธานมู่ที่ดูพูดจาดี แต่นิสัยน่ากลัวกว่ายมทูตเสียอีก

“มู่เฉิ...” มู่จิ่นเซียนกำหมัดแน่น โกรธจนเกือบจะตะโกนชื่อของมู่เฉินหย่วนออกมา ผลสุดท้ายก็โดนสายตาอันเย็นชา