บทที่ 142

ถ้าหากฟ้าให้โอกาสเธออีกครั้งหนึ่ง

ถังซินขี่จักรยานเสือภูเขาอย่างบ้าคลั่งมาตลอดทางจนมาถึงโรงแรมที่ร่วมเจรจาก่อนเวลาห้านาที

เธอวิ่งเข้าโรงแรมไปอย่างรวดเร็วไปด้วยและจัดทรงผมและเสื้อผ้าไปด้วย พอไปถามที่แผนกต้อนรับ อีกฝ่ายก็แจ้งว่าคณะของประธานหานออกไปคนเดียวก่อนหน้านี้แล้ว

“แม่

บทที่ 143

มู่เฉินหย่วนให้ผลประโยชน์อะไรกับคุณ คุณต้องช่วยเขาขนาดนี้ด้วยเหรอ

พอเธอเห็นคุณหานน้อยโทรศัพท์ ไม่นานประตูห้องก็ถูกผลักออก พนักงานเสิร์ฟสองคนเข็นรถเข็นเบียร์เข้ามาวางเบียร์ลงบนโต๊ะไม้แดงทีละขวด ๆ

วางโต๊ะครึ่งซีกเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยเบียร์ยี่สิบสี่ชวด

คุณหานน้อยเอนตัวลงบนโซ

บทที่ 144

บอกให้คุณดื่ม คุณก็ดื่มสิ

ถังซินลูบโต๊ะไม้แดงเบา ๆ ถามอย่างใจเย็น “ถ้าฉันบอกว่าไม่ทำล่ะ”

“คุณมีสิทธิ์บอกว่าไม่ทำด้วยเหรอ” มู่จิ่นเซียนใช้แรงบีบคอเธอเอาไว้แล้วยิ้มอย่างเย็นชาต่อไปอีก “คุณคิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าคุณได้ตำแหน่งผู้รักษาการประธานมาได้ยังไง”

“อย่ามาล้อเล่นนะ นักศึกษ