บทที่ 120 มีดีอะไรถึงได้รับมรดก

สำหรับการอ้อนวอนของมู่เจิ้งหยา คุณหมอเพียงเเต่กล่าวอย่างจนปัญญาว่า "นี่ไม่ใช่ประเด็นเรื่องเงิน คือ...ส่วนขาของคุณมู่ได้รับบาดเจ็บอย่างมาก พวกเราได้พยายามอย่างเต็มที่เเล้วจริงๆขอโทษด้วยนะครับ หมอต้องขอตัวก่อนพอดีมีเคสต่อ"

คุณหมอได้เดินจากไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจ

บทที่ 121 สามสาวสามารถคุยกันได้ทั้งวัน

เธอกังวลและรีบร้อน จังหวะการก้าวเดินของเธอนั้นถี่กระชั้น แต่ความสวยงามมีสง่าของรูปร่างไม่ได้ลดลงเลย หลังจากที่มาถึงก็พยักหน้าให้ทางเย่นจิ่งเหนียน

“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อส้งจิ้งเหอ เป็นคู่หมั้นของเฉินหย่วน” เสียงที่ออกมาจากในลำคอนั้นนุ่มนวล เมื่อฟังแล้วทำให้

บทที่ 122 บอกนายตามตรงเลยนะ ใจฉันสั่นแล้ว

“ เชี่ย! นี่มันไม่เหมือนกัน!ไ ลู่เหวินซูเอ่ยขึ้น “นายไม่รู้จักผู้หญิงอย่างจู่ซือซือหรอ? ใครดีก็เกาะติดคนนั้น และถ้านายจะพูดว่าพี่ใหญ่ชอบเธอ ฉันสามารถที่จะตัดหัวฉันออกมาได้เลย”

แต่สิ่งที่เขาพูดก็ไม่มีน้ำหนักมากนัก จึงถามกับเย่นจิ่งเหนียนขึ้นอีกครั้ง