บทที่ 114 แม่ครับ รบกวนด้วยนะครับ

220...225....230...235....

คนรอบข้างเห็นว่ามู่เฉินหย่วนมาได้ไกลจนถึงวินาทีที่สองร้อยหกสิบแล้ว และดูเหมือนจะตื่นเต้นมากกว่าตัวเองลงแข่งเองเสียอีก ทว่ามู่เฉินหย่วนกลับรู้สึกดูผ่อนคลาย สายตาของเขามองมาทางด้านถังซินตลอดเวลา

400...410....419....

หลัง

บทที่ 115 อามู่จะแต่งงานหรือยัง

บนริมฝีปากของเธอดูเหมือนว่ายังคงอบอวนไปด้วยความไออุ่นจากชายหนุ่ม เธอร้อนผ่าวไปทั้งตัว ควบคุมตัวเองไม่ได้เลย เมื่อเธอกลับถึงคอนโดจนอาบน้ำเสร็จ ความร้อนรุ่มในใจของเธอจึงก็ค่อยๆทุเลาลง

--

เช้าวันจันทร์ ถังซินขับรถไปรับหลี่ซูเจ๋เพื่อไปบริษัท ปกติต้องใช้เวลา

บทที่ 116 เพราะเธอหึงแล้วน่ะสิ

ขณะที่เดินตามถังซินเข้าไปในลิฟต์ร่างของหลี่ซูเจ๋ก็สั่นเทาไปทั่วร่างและอดไม่ได้ที่จะพูด “เธออย่าโกรธแล้วไปลงที่รถได้มั้ย มันจะไปรู้อะไรด้วยล่ะ ถ้ามันพังขึ้นมาเราก็ต้องเอาไปซ่อมอีกนะ”

ถังซินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “มีอะไรให้ฉันต้องโกรธหรอ”

“ดูหน้าเธอซิ คนอื