บทที่ 97

พี่เฉิน เอาหมาป่ากลับมาสิ

หล่อนรู้สึกเสียดายขึ้นมา หันไปพูดกับประธานกาว: “ท่านประธานกาวหรือว่าพวกเราพอกันแค่นี้ดีไหม ฉันแพ้จนไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่อยากเล่นแล้ว”

“ไม่ได้สิ คุณเป็นคนบอกเองนะว่าให้เล่นอีกรอบ” ประธานกาวตอบ “ยิ่งไปกว่านั้น ฉันกับประธานส้งก็เอาบ้านวิลล่ามาเดิมพันแล้วด้วย

บทที่ 98

รู้จักเล่นแล้วก็ต้องรู้จักเสีย

เฉียวมั่นหลัวยิ้มไม่ออก

“ไม่ใช่ว่าเธอโดนแบล็คลิสแล้วหรอกเหรอ? ทำไมถึงยังมีเงินมาเล่นในสถานที่แบบนี้อีก?” จู่ซือซือกวาดสายตามองไปรอบๆโต๊ะก็พูดขึ้น “อ๋อ ดูจากสภาพแล้ว เธอก็ดูแลตัวเองได้ไม่เลวเลยนี่!”

คำพูดของหล่อนมีความหมายอื่นแฝงอยู่ ประธานกาวท

บทที่ 99

ชนะได้สวย

“ถังซิน เธอ…..” เงินสี่ล้านไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เฉียวมั่นหลัวตัดสินใจลดศักดิ์ศรีตัวเองลง “จริงๆแล้วพวกเราเล่นไพ่ก็เพื่อความบันเทิง ใช่ไหมล่ะ?”

“ฉันรู้ดีว่าเมื่อก่อนฉันทำไม่ถูก ที่แย่งสามีของเธอ ก็…..ก็มู่หยางซิวมาติดกับของฉัน ยิ่งไปกว่านั้นลาฉันก็ออกจากบริษัทมู่ซื่อแล้ว พวก