บทที่ 29

ฉันอยากจะบอกว่าถ้าคนสองสองคนไม่มีความรักแล้ว ถึงแม้จะมีลูกไปการจะจากไปก็ต้องจากอยู่ดี สุดท้ายคนที่เจ็บปวดก็อาจเป็นลูก แต่ฉันไม่กล้ากระตุ้นพี่สาว ได้แต่พูดว่า “พี่ พี่คิดว่าถ้าพี่เขยไม่รักพี่แล้วพี่จะอยู่ไปแบบนี้ไปกับเขาเหรอ?พี่คิดว่าแบบนั้นจะมีความสุขไหม?”

พี่สาวร้องๆไห้แล้ว ส่ายหัวอย่า

บทที่ 30

ไม่ต้องทนความเรื่องมากของจันทราอีก ฉันช่างรู้สึกโล่งอกเสียจริง และเห็นใจภรรยาตะวันคนต่อไป หวังให้คนต่อไปนั้นเป็นหญิงที่โหดร้าย สามารถโชคดีกว่าฉัน สามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง นอกจากว่าหญิงคนนั้นจะเป็นคนที่ต่อต้าน ไม่อย่างนั้นผลก็เป็นแบบฉันแน่นอน

สิ่งที่เอาฉันน่าขำคือ แม้แต่ค่าหย่านั้นตะวั

บทที่ 31

“เรณู หยุดพูดแล้วได้ไหม?”พี่เขยจะรีบร้อนแทบตายแล้ว “พี่ก็ไม่คิดวามินตราจะท้อง แล้วจะทำไมหล่ะ พี่ก็จะบอกเขาอยู่ดี...”

“ไม่ได้!”ฉันร้องขึ้นมาแหลมๆ ทั้งโมโหและผิดหวัง “พี่เขยห้ามหย่ากับพี่สาว พี่อยากฆ่าเขาหรือไง?”

ตอนยังไม่มีลูกพี่สาวก็ไม่ยอมหย่าแล้ว ตอนนี้พี่สาวท้องแล้วจะหย่ากับพี่เขยยิ