บทที่ 98 จับได้หมดเครือข่าย

แน่นอน ไม่ทำให้เขาผิดหวัง หลังจากกลุ่มคนวิ่งมาไม่นาน ก็ได้ยินเสียงดังปุปัง พร้อมเสียงร้องด้วยความหวาดกลัว: "ช่วยด้วย! รีบมาช่วยข้าที!"

หลี่เหล่าสือหัวเราะพรืด: กรรมที่ข้าเคยได้รับ พวกเจ้าก็ต้องได้รับเหมือนกัน

กับดักจัดการคนได้จำกัด คนส่วนใหญ่วิ่งเข้าป่า บางคนวิ่งไปที่

บทที่ 99 "โจรผู้อพยพ"

การสังหารฝ่ายเดียวครั้งนี้ไม่ได้ยาวนาน ไม่นาน ศีรษะสิบกว่าหัวก็ถูกใส่ถุง

หัวหน้าจางสั่งคนนำศพไปรวมกันเผา และปลอบใจเหยื่อบนเขา

"คุณปู่ นี่เป็นโจรผู้อพยพก่อเหตุ ตอนนี้พวกเราปราบหมดแล้ว

ต่อไปจะทำความสะอาดหมู่บ้าน ผู้อพยพที่เหลือจะถูกบังคับส่งกลับบ้านเกิด พวกท่านจะได้ใช้ชีวิตอ

บทที่ 100 แขกบนเขา

นอกจากผู้อพยพสองครั้ง และการ "ไต่สวน" ของเสวียตงครั้งก่อน ครั้งนี้นับเป็นแขกที่ปกติที่สุดที่ขึ้นเขามา

แค่น่าขันที่เป็นหลังผู้อพยพปล้น

ย่าเสี่ยวหมั่นมองทหารบาดเจ็บพิการหลายคนนี้ ลูบแผลของพวกเขา หน้าตายอมรับไม่ได้: "ล้วนเป็นเด็กดี ทำไมถึงเป็นแบบนี้ เจ็บไหม? คนที่บ้านรู้คงทุกข์ใจ